Benim kuşağımın strateji oyunuyla tanışması Civilization 3 ile oldu. Akşam başlarsın, “bir tur daha” dersin, pencereden sabah ışığı girer. O “bir tur daha” hissi bende hiç geçmedi.
Yıllarca onu oynadım, üstüne başka strateji oyunları koydum, sonra bir noktada şunu düşündüm: benim istediğim oyun tam olarak yok. Ya çok ağır, kurulumu yarım saat sürüyor. Ya çok hafif, iki hamlede tükeniyor. Aradaki yeri kendim doldurayım dedim.
War of Flags - Play Store’da, ücretsiz.
Ne tür bir oyun
Sıra tabanlı harita savaşı. Her oyunda harita yeniden üretilir - ülkelerin sınırları, denizler, boğazlar, kimin kiminle komşu olduğu her seferinde başkadır. Ezberlenecek bir harita yok.
Bir ülke seçersin (gerçek bayraklar ya da fantezi modu), zorluğu seçersin, başlarsın. Sıra sana gelince ya saldırırsın ya turu bitirirsin. Kurallar beş dakikada öğrenilir.
Derinlik kurallarda değil, kuralların birbiriyle çarpışmasında.
İçinde ne var
Saldırının temel kazanma şansı yüzde 50. Yani düz kafayla saldırırsan yazı tura atıyorsun. O oranı değiştiren şeyler var:
Savunma duruşu. Turunu savunarak bitirirsen sana saldıranın şansı yüzde 50’den yüzde 25’e düşer. Ama savunurken saldıramazsın. Bir tur kaybetmeyi göze alıyor musun?
Pusu. Üç tur üst üste pas geçersen ve o süre boyunca dokunmadığın birine sonunda saldırırsan, yüzde 17 bonus alırsın. Yani sessiz durmak korkaklık değil, hazırlıktır. Sessiz kalan komşunuz muhtemelen size hazırlanıyordur. (Hedef savunma duruşundaysa bu bonus yarıya iner - yani tetikte olmak pusuyu da kırar.)
Gurur. Birine barış teklif edip reddedilirsen, bir sonraki saldırında ona karşı yüzde 12 fazla şansın olur. Reddedilmenin bir bedeli var, ama reddedenin de.
Kıdem. Sıralamada yükseldikçe saldırı gücün artıyor - ama bir tavanı var, liderlik tek başına kazandırmıyor.
Kıta hakimiyeti. Bir kıtanın neredeyse tamamını alırsan bonus kazanırsın. Sırt sağlamsa öne atılmak daha kolay.
Bir de intikam var, ama onu oynayarak keşfedin.
Botlar birleşiyor
En sevdiğim kısım bu. Botlar sadece kendi başlarına oynamıyor:
- Konfederasyon: iki bot birleşip tek güç olabiliyor.
- Koalisyon: lider fazla açılırsa masadakiler ona karşı toplanıyor.
Yani birinci olmak rahatlatıcı değil, tehlikeli. Civilization’da da öyleydi; öne geçtiğin an herkesin hedefi oluyordun. O hissi buraya taşımak istedim ve taşıdım.
Kaybedersen oyun bitmiyor: kalan botları izleyebiliyor, oyunu geri sarabiliyorsun. Nerede yanlış yaptığını görmek, kaybetmenin en iyi tarafı.
Üç kuşak testi
Bir oyunun iyi olup olmadığını anlamanın yolları var ama bende en iyi işe yarayanı şu oldu:
Oğlum oynuyor. Sevdi, kendi kendine açıp oynuyor. Çocuk bir oyunu sevmiyorsa kibarlık etmez, bırakır - bırakmadı.
Babam oynuyor. 80 yaşında. Ve sevdi. Bu benim için daha önemli, çünkü bir oyunun kurallarını anlatmak zorunda kalmadan oynatabilmek, tasarımın en zor kısmıdır.
Aynı oyunu bir çocuk da, bir 80 yaşındaki de, ben de oynayabiliyorsak - aradığım dengeyi tutturmuşum demektir. İşte bu yüzden umutluyum.
Devam ediyor
Şu an 1.2.6 sürümünde. Boş vaktim oldukça güncelliyorum ve güncellemeye devam edeceğim. Bu bir “yapıp bıraktığım” iş değil; kendim oynadığım için eksiğini kendim görüyorum.
Aklımdaki listede duranlar var ama söz vermeyeyim; söz verilen özellik gelmiyor, gelen özellik zaten geliyor.
Nereden
Ücretsiz. Türkçe ve İngilizce. İnternet gerekmiyor, oyun tamamen cihazda çalışıyor.
Oynarsanız - özellikle takıldığınız, sıkıldığınız ya da “bu niye böyle” dediğiniz bir yer olursa - bana yazın. Aşağıda yorum kutusu var, Play Store’da da yorum bırakabilirsiniz. Tek kişilik bir iş olduğu için her geri bildirim doğrudan bir sonraki sürüme giriyor.
Son bir not: bu oyunu para kazanmak için yapmadım. Reklam yok, satın alma yok. Civilization 3’ün bana verdiği “bir tur daha” hissini, kendi kurduğum bir masada yeniden bulmak istedim. Bulunca da paylaşmak istedim.