Daha önce bu blogda paylaştığım yazıyı videoya çevirdim. “5 dakikada biter!” diye başlamıştım ama YouTube’un beni 3 gün boyunca esir almasıyla sonuçlandı. Şimdi YouTuber’lara neden saygı duyduğumu anlıyorum: Gerçekten zor işmiş, arkadaş!
Videoyu İngilizce yaptım, çünkü dürüst olmak gerekirse Türkiye’de bu tip şeylere pek ilgi olduğunu sanmıyorum. Tamam, belki Ideocracy çağında her toplumda bu tarz içeriklere ilgi gösterenlerin sayısı sınırlı ama olsun, evrensel olmasını istedim. Bir de Türkçe ile sadece belirli bir ekosisteme hitap ediyormuşuz gibi geliyor. Kültür ve bilim dili artık İngilizce. Bununla savaşmanın anlamı yok. Üzgünüm Oktay Sinanoğlu, ben de seninle aynı hislerdeydim ama gerçekler acı.